isa na namang kwentong 'Ondoy'

alam kong may kani-kaniyang kwento ang mga taong nakaranas ng bagsik ng bagyong si Ondoy. at marahil ay mas "makulay" ang kanilang kwentong karanasan. para sa isa na namang kwentong 'Ondoy', ito ang sa akin.

gaya ng nasabi ko sa naunang blog post ko, sa loob ng mahigit 17 years na paninirahan namin sa Cainta ay ngayon ko lang naranasan ang ganitong kalamidad. ang dating bahagi sa kalye namain na hindi inaabot ng tubig ay sa isang sandali lamang ay inabot ito. walang tigil ang ulan, dahilan upang magpatay ng kuryente ang MERALCO at sumunod na nawala ang linya ng telepono at panghuli ay serbisyong tubig naman ng Manila Water ang nawala.

Madaling araw akong bumangon at umalis ng bahay kinabukasan pagkatapos ng malakas na pagbuhos ng ulan noong Sabado, iniwan sa tahanan ang aking mag-ina kasama ng aking biyenan, upang tumulak sa lokal. tumambad sa akin ang mga nakahambalang na malalaking tipak ng bato. natakot ako sa bahaging daan sa tabi ng creek. giniba kase ng matinding agos ng tubig sa creek ang riprap doon at ang malaking bahagi ng bato ay humampas at pinataob ang isang kotse sa katapat na bahay. ilang bakod din ang sinira nito. sa pagmamadali kong mag mani-obra ng manibela ay hindi ko na nagawang kunan pa ng larawan ang tagpong iyon. hinahabol ko pa ang oras ng pagtupad ko. bumuwelta ako paakyat ng katabing subdivision, ang Brookside. natuwa naman ako dahil bagama't maputik ang ilang bahagi ng kalsada ay wala namang tubig. pagdating ko sa bungad ng gate nila, nawalan na ako ng pag-asang makarating sa pupuntahan ko sa tamang oras. nakaharang ang naglalakihang mga trak sa kahabaan ng Ortigas Ave. Extension at hindi madadaanan ang papunta ng Junction. hanggang leeg pa raw ang tubig sa may Bayanihan. Humanap na lang ako ng gasolinahan papunta ng Taytay dahil naghihingalo na ang tangke ng van ko. naisip ko rin, malamang marami akong magagamit na krudo sa pag-iikot at pabalik-balik na paghahanap ng madadaanan para makarating sa Village East. pagkatapos magpakarga ng krudo, bumalik agad ako sa bahay para sunduin ang mag-ina ko, at ipinasyang ilikas sila sa bahay ng biyenan ko sa Taytay. mas mataas kase ang lugar doon. kumilos agad ang mag-ina ko at ang aking biyenan para maghanda pauwi sa Taytay.

Pagkarating sa Taytay, humigop lang ako ng isang tasa ng kape at pinasyang lumusong sa kahabaan ng Ortigas Ave. Extension para makarating sa Village East:

pagbaba ko ng PAMCOR, nagsimula na kong maglakad patungo sa Junction. maraming nakapilang nakaparadang sasakyan sa kabilang lane at sa kabila naman ay mga taong naglalakad paroo't parito.

pagbaba ng tulay ng Brookside, bumungad na ang simula ng tubig-baha. maraming mga tao na nakatayo lang, nanonood. marami rin namang tumalas na sa baha at bakas sa mga mukha nila ang matinding pagod.

sumabay na ako sa mga tao na lumusong sa tubig-baha.

kumita naman ang ilang mga tao na nagpasakay sa "improvised boats" na maghahatid sa mga nabasang tao hanggang sa tulay sa Park Place. Oo, basa rin ang inihahatid nila pero hindi na sila lulubog hanggang dibdib at maiiwasan ang pagkapit ng langis/gaas sa katawan nila bunga ng paghalo nito sa tubig-baha. trenta pesos isang tao.

pagkatapos kong mangamoy gaas sa pagtalas sa hanggang dibdib na tubig-baha, namataan ko ang mga kawani ng pulisya na buhat-buhat ang rubber boat para magsagawa ng rescue. may ilang tao na kumakantiyaw sa kanila dahil "huli na" raw sila.

magkatabing nakaparada sa may tulay sa tapat ng Park Place ay ang dalawa sa magka-kumpitensyang pangalan ng bus na pagkakakilanlan sa lalawigan ng Rizal, mapagawi ka man sa Quiapo: ang G-Liner at RRCG

mga kabahayan sa gilid ng ilog. hindi alintana ang panganib, ganito ang isang mukha ng bansang Pilipinas

Setyembre 28, Lunes. Nag-ikot ako sa Village East at napailing sa mga nakita ko. maraming mga kagamitan sa mga kabahayan ang hindi na mapapakinabangan. isa lang ang larawan sa itaas na nagpakita ng kalunus-lunos na kalagayang ito ng mga napinsala ng bagyong si Ondoy

isa sa mga binahang lugar ang Imelda Avenue sa Cainta, Rizal. ang larawan sa itaas ay kuha sa may Makro-Cainta, tapat ng Village East Executive Village.

ang rescue team na nakapila (at nagta-trapik) sa tapat ng MAKRO. (hindi lang ako sigurado kung ano ang ginagawa nila doon.)

sa maraming sasakyan na pininsala ni Ondoy, isa lang ang SUV ni Ka Mulong na pinasok ng tubig (at putik). matinding linisan at pagsusuri sa mga parts nito ang kailangan para muling pakinabangan. tsk, tsk...

ito ang larawan ng Village East dalawang araw pagkatapos daanan ni Ondoy ang bayan ng Cainta. kuha ito bago pumasok sa guard house, tapat ng Agora Complex.

sa kwento ng mga taong nakasalamuha ko, sa kwento ng mga tao na naipalabas sa telebisyon, sa kwento ng mga tao na nakita ko sa internet, maging sa nakita ko sa loob mismo ng subdivision namin, masasabi kong mapalad ako at ang pamilya ko. hindi kami lubhang naapektuhan ng bagsik ni 'Ondoy'. ibinahagi ko ang kaunting panahon at tinatangkilik para mahatdan ng malinis na inuming-tubig ang mga kakilala kong napinsala ng kalamidad na ito. gayundin, pinilit kong makaroon ng komunikasyon sa mga kakilala kong may mga kamag-anak at mahal sa buhay na nag-aalala mula sa malayong lugar. ako na ang naghatid ng balita na maayos ang kalagayan ng kanilang mahal sa buhay, at huwag na silang mag-alala.

sa trahedyang ito, nanghihinayang ako sa maraming bagay. ang diwa ng bayanihan na bumubuhay sa mga PIlipino sa ganitong mga panahon ng pangangailangan ay mas higit sanang pakikinabangan kung ang mga mamamayan ay nagalak sana ng lubos sa gobyernong siya sanang unang kumukupkop at nagbibigay ng tulong sa lahat ng sulok ng mga bayan na inabot ng trahedya. sa pakikinig ko ng balita, isa sa sikat na local celebrity ng bansa ang nakapagsabi pa ng ganito: "no offense meant ha pero kapag private institution ang kumilos, MABILIS talaga ang paghahatid ng tulong."

sa obserbasyon ko, ang gobyerno ng Pilipinas ay tila isang mababang bayan na lubog na lubog sa tubig-baha at putik. ganun kung tignan ng maraming mamamayang Pilipino ang gobyerno nito, na anumang sikap ang gawin para iabot ang tulong (na dapat naman talagang sila ang pangunahing umabot ng tulong), hindi kailanman makakaahon sa lalim ng pagkakalugmok nito sa kumunoy ng tiwala ng sambayanang Pilipino. mas nakalulungkot pang mabalitaan na ang mga nanliligaw ng boto sa 2010 elections ay naisipan pang pakinabangan sa pamumulitika ang "pagtulong" (daw) nila sa mga nasalanta ng kalamidad. sa pagtulong mo, kailangan bang nakabandila pa ang pangalan mo? hindi ko naman nilalahat ang gobyerno. may mga local governments din naman na puspusang nagtrabaho para kupkupin ang bayang kanilang nasasakupan subalit sa lawak ng pinsalang idinulot ng bagyo, kailangan pa rin ang maraming tulong.

sa kabila ng mga ito, marami ring mga non-government organizations ang dagliang nagpaabot ng kani-kanilang mga pagtulong sa iba't-ibang dako ng naapektuhan ng bagyo. isa sa maraming nagpahayag ng suporta sa pagtulong ay ang mga pinoy bloggers sa pamamagitan ng Philippine Aid dot com. masdan ang pinsalang idinulot ng bagyong 'Ondoy':
(ang mga sumusunod na larawan ay hango sa Philippine Aid dot com)

when it rains...

...it floods! well, at least here in our place. the always drenched-in-flood-water Cainta, which others prefer calling "Lower Antipolo", is once again under water:



that's just a portion of our subdivision. more lower areas must be enjoying, suffering from thigh-high to waist-high flood water.... ok, internet connection is now intermittent. hope this rain/typhoon passes soon.

meanwhile, here's a video i took a while ago. taken just outside our gate, beside the house of our neighbor. never in the entire 17 years of our stay here in the subdivision that the water reached this point. in our street, our place is one of the highest. i guess mother nature now tells us that anyone can now be a victim of her wrath. scary:

tiring day

i felt i had a long day at work today but thinking about it, the pile of work i left is still the pile of work that will welcome me tomorrow. my immediate boss (for more than four years) is leaving the company in a few days (i should be making a separate post for that next week), and somehow, i feel i'm also overdue for the things i'm doing. i need to do something new and more "progressive." anyway, i'd like to talk about something else...

yesterday i was able to meet for lunch a good college buddy of mine, Rheidell. we were supposed to meet another college (balikbayan) friend who'll be returning to the US on... uhm, today? caught Rheidell just outside Toy Kingdom who got his daughter a cute glow in the dark hairband. then i asked him we go ahead to eat pasta. yep, where else should i be ordering baked ziti with white sauce and a glass of cold lemonade? while eating, we talked about family stuffs: children, work or source of income, opportunities overseas, and our own wives. daddies rule! ;p done with our lunch, no balikbayan college friend showed up. since i only had a very limited lunch break to spend, i went back to the office without seeing that friend of ours. both of them may have met at a later time though.

the Phil. Blog Awards 2009 already came up with their nationwide finalists and looking at the list, wow, it's going to be an exciting event, the awarding, that is. and i'd like to take this opportunity to congratulate two of my blogger friends who made it as finalists: Atty. Oman and Totomai, for the Photo Blog Category. :)
i entered my blog for a recognition of the same award-giving body, but its for the ten best posts of the year award. my entry can be read here: Pag-ibig Ang Bumubuhay Sa Atin.

had a relaxing body massage a while ago while i wait for wifey to get done with church. i think i snored when i was being massaged lying down. bleh.

our baby turns three months today! yay! everyday she comes up with new antics. still the same cheerful baby and getting more talkative everyday. well, aside from wifey, our baby takes all my exhaustion away. i love it when she stares at her daddy, prolly thinking "who's this guy who keeps on kissing me whenever he comes by my bedroom every night?" LOL. happy 3-months old, baby! mommy & daddy loves you!

long weekend equates to family bonding

during long weekends, its either people go out on a long trip for a vacation, stay at home and rest, or go elsewhere to break the daily routine at work. for sure, in making these things, people are with their loved ones to spend the whole day(s) with. as for me, after so many years of spending vacations of this kind with my first family, i have experienced spending the same with close friends. those moments sure are relaxing. but now that i have a family of my own, these long weekends are again spent with the family. and nothing has changed--- spending quality time with your loved ones, much more with your family, still feels great! we spent the whole afternoon (til early evening) at the Mall Of Asia. i don't know but for me, these moments however simple they may be are priceless. money can't buy the quality time you spend with your loved ones and that makes you happy.

as usual, the mall is packed. it offered SALE throughout their stores for the long weekend and well, wifey & i managed to get a few items for our baby inside the department store. Lalola (camille's grandma) gave us a treat at Wendy's and i was still unsuccessful in tasting their baconator since wifey & i were supposed to share it but later on decided to have separate orders. boohoo! i just grabbed a bacon & mushroom melt sandwich instead. after having a snack, i would have loved staying at the bay area but too many people were there anticipating the setting of the sun and kids were playing everywhere. worse is, many were smoking in the area so the air wasn't very healthy to breathe in. wifey, our baby & i just stayed over the bridgeway to take a quick glimpse of the bay area and had some photo shots there. wifey's family preferred to sit and stay on the bench for until we decided to go home.

it was a quick day, yes, and a tiring one but its all worth it!

daddy & daughter chit chat

isang araw, umuwi ang mag-ina ko sa bahay sa Taytay. syempre, natuwa muli ang mga tao dun kay Camille (boneneng). at hindi naiwasan, nanggigil na naman ang uncle nya sa kanya. ginulat sya, tinakot at pinaiyak. pagdating ng daddy, nagsumbong...



hindi naman makwento ang anak namin...? :p

"Let There Be White!"

...and there was white!



it was a pleasurable experience to have joined other bloggers in the introduction of Red Ribbon's new offing, the White Forest. But before that, bloggers were served dinner with the new dishes that Red Ribbon offers to complement the other new and exciting food in its list of menus. spaghetti with meatballs was served together with spinach soup, fresh green salad with ceasar sauce, and that yummy chicken dish which made me come back for a 2nd round. LOL. I should get back to this post when i get its 'name' since i wasn't catching dish names last night. i was focused to eating them :p

going back to the cake... inspired by the Black Forest cake, this new mouth-watering cake is also topped with long-stemmed maraschino cherries. composed of layered soft, moistened, white chiffon cake with maraschino cherry bits filling, a fusion of cream and white chocolate flakes cover its entirety plus strips of white chocolate are deliciously shaved all over!

The new Red Ribbon White Forest Cake shall be available at P560 for the regular size, and junior size at P335. Rush now to the nearest Red Ribbon shop and surprise your loved ones with this latest offing from the bake shop that "Celebrate Life’s Beautiful Moments!"

the smell of brewed coffee

we're one of the many lucky employees all over the country who enjoy free coffee at the workplace practically anytime we wish to have one. for a coffee lover like me, this is neat. the beginning of my addiction to coffee can be recalled way back during my digitel days when my colleagues used to offer me a cup every after a lunch meal. we would then enjoy chatting about anything while we sip our nice, warm cup of 3-in-1 instant coffee. it should be more than a decade since, but i stuck to loving simple, brewed coffee. while sprouting coffee shops continue to offer different flavoured coffee, i still crave for the pleasant-smelling brewed coffee.

while coffee lovers seem to have a hard time giving up this addiction to coffee, it would be best to know what are the benefits, and risks as well, of having too much coffee intake. from Harvard Health Publications, it reads:

"The latest research has not only confirmed that moderate coffee consumption doesn't cause harm, it's also uncovered possible benefits. Studies show that the risk for type 2 diabetes is lower among regular coffee drinkers than among those who don't drink it. Also, coffee may reduce the risk of developing gallstones, discourage the development of colon cancer, improve cognitive function, reduce the risk of liver damage in people at high risk for liver disease, and reduce the risk of Parkinson's disease. Coffee has also been shown to improve endurance performance in long-duration physical activities."

furthermore the website says,

"coffee is not completely innocent. Caffeine, coffee's main ingredient is a mild addictive stimulant. And coffee does have modest cardiovascular effects such as increased heart rate, increased blood pressure, and occasional irregular heartbeat that should be considered. Studies have been largely inconclusive regarding coffee and its effect on women's health issues such as breast health, cancer, and osteoporosis."

in conclusion, the reference site clarifies thus: "But, the negative effects of coffee tend to emerge in excessive drinking so it is best to avoid heavy consumption."

this maybe one reason why i experience palpitation some times. i over drink coffee in one day and too much of anything isn't really "healthy". anyway, coffee is here to stay for us to enjoy. we can only take as much daily as long as we know when it is already too much. tara, kape tayo!" ;)

(image courtesy of Figaro Coffee website)

09.09.09 stories...

umaga...

habang papasok sa opisina ay nakikinig ako ng balita sa radyo... tampok ang pagdedeklara ni senador noynoy aquino na tatakbo siya sa pagka-pangulo ng bansa sa darating na eleksyon sa 2010. sa deklarasyong ito, marami ang tila mababago sa mga dating nagpahayag ng kanilang kandidatura sa pagka-pangulo sa 2010. sa anim na presidential aspirants na isinulat ko dito noon pang Setyembre 2008, tatlo na ang nag back-out hanggang sa mga sandaling ito. sana yung natitirang tatlo sa naisulat ko ay mag back-out na rin kase sa personal kong opinyon, wala sa kanilang tatlo ang makatutugon sa pangangailangan ng bansa sa kasalukuyan. nagpahayag din naman ako ng saloobin dito tungkol sa deklarasyon ni senador noynoy. sa pagsagot nya sa tanong ng media, may ilang beses nya ring ibinida ang (panahon ng) pagka-pangulo ng kaniyang ina.

tanghali...

nagkita kami ni itay at nakapiling kong muli si ven... tipid, tipid, tipid...

hapon...

after ten years and ten thousand calls to 173, dumating ang tauhan ng PLDT para gawin / i-check ang aming DSL connection sa opisina. noong nakaraang linggo pa ako nagrereport sa parang robot nilang mga customer service representatives sa 173 (dahil namemorize ko na ang "standard response" nila sa tuwing tatawag ako) at hindi ko na ipo-post dito sa blog ko na mahusay sila talaga sa PLDT--- pumunta raw ang tauhan nila sa opisina para gawin ang DSL pero walang tao. tinanong ko kung kailan nagpunta, september 6 daw. HUWAAAATTT?!?!?!?!!! alam nilang opisina yung nagrereport ng problema at maka-ilang beses kong sinabi na 9am to 6pm lang ang tao sa opisina mula lunes hanggang biyernes at ayun sobrang galing, LINGGO nagpunta. *buntong-hininga* how efficient (pun intended). ay teka, nasabi ko ba dito sa blog yung "efficiency" ng PLDT? :/

gabi...

nagcheck kung may sahod na, bago umuwi at... woot! woot!
dumiretso para sa klase ng Sunday school, umuwi at sumalo sa hapunan ni wifey, nilaro ang masayahing si boneneng at ngayon ay nag-update ng blog. aba, 09.09.09 yata ngayon! di pwedeng walang update.

09.09.09... teka, eh ano naman?! ayon kay manong jim paredes, ang kahulugan ng petsa ngayon ay ito.

(ang larawan sa itaas ay hango sa gmanews.tv)

another long weekend is over

while i'm typing the title for this blog entry, the dogs outside are howling... is it full moon tonight? LOL. :p

anyway, another long weekend has passed and tomorrow is another day that spells w-o-r-k. wow. i'm looking forward to our payday already. wallet has run out of money :p wifey & i watched the debut movie (as a lead star) of Ms. Eugene Domingo and we laughed out loud at a good number of scenes in the movie. very good film to watch after feeling grief for the past few days. it's time to move on and the movie gave us a good start to do that. after watching the film, wifey & i grabbed some Justice League shirts for two kids (one for my nephew overseas) and one "i love my grandma" shirt for my daughter. then off we went to meet our good friend judy & company who are due to fly back to Canada in a few days. wifey, lalola, camille (boneneng) & i met judy, ate jen & kuya chito in Barrio Fiesta at the SM North Edsa. i've brought them some pulvoron and handed judy our birthday present for her kid, and the shirt for my nephew who will also be celebrating his birthday this week. it's been ages since i went last to SM North Edsa and woah, it changed a lot! one amusing "development" which i loved was their "marked" parking spaces that indicate two-color lights: RED when occupied, and GREEN when vacant. it sure is a great help to drivers who are looking for a space to park in. the "gadget" is equipped with a sensor that triggers the change of light color. neat. after a photo shot & a few chat with judy, ate jen & kuya chito, we left the restaurant to have Camille's diaper changed. i saw kuya Vladie, his wife & baby in the same restaurant and had a few words before we completely vacated the dining place. when the *new* washrooms were located, we found out that they do not have diaper change section. boo! we just had to rush back to our car and head home.

long day this is, but everything's worth it. a few notes also to add for this day, my family saw (via webcam) our little Camille, not only too happy on her playpen but also while she took her bath with lalola. also, wifey cooked sinigang after a long time. mmmmm..... nomnomnom...!

Kapatid na Eraño G. Manalo: Bakit Mahal Na Mahal Namin Siya

sa mga hindi kaanib sa Iglesia Ni Cristo, marahil ay isang malaking palaisipan kung bakit ganun na lamang ang pagtitiyaga ng mga kaanib sa Iglesia na pumila, maghintay, umulan man o umaraw, abutin man ng gabi o magdamag, para lamang makasilay ng may ilang segundo sa mga labi ng kapatid na Eraño Manalo. ito ay hindi maitatanggi sa hayag na pagsasahimpapawid ng mga kaganapan sa lamay ng kapatid na Erdy na mapapanood hindi lamang sa himpilang pag-aari ng Iglesia na siya nga ang NET 25, kundi maging sa pagbabalita ng dalawang malaking istasyon ng telebisyon sa bansa, ang ABS CBN at GMA Network.

Lider na mapagmahal at mapagmalasakit
Sa pangangasiwa niya ng Iglesia sa buong mundo, hinding-hindi maitatanggi ng bawat kaanib na ang pagmamahal at pagmamalasakit ng tagapamahala ay ramdam ng buong kapatiran hindi lamang dito sa Pilipinas kundi sa lahat ng sulok ng mundo. Hindi naging mabagal ang tagapamahala sa pagtupad niya ng kaniyang tungkulin na "pangalagaan ang Iglesia." mula sa mga salita ng Diyos na inihahanay niya para ituro sa mga pagsamba, iniaabot din ng pamamahala ang kaniyang kalinga sa mga nangangailangan. pabahay, edukasyon, kabuhayan--- ilan lamang sa maraming proyektong matagumpay na itinataguyod ng Iglesia sa pamamahala ng kapatid na Erdy. tulong medikal para sa mga kaanib at hindi kaanib, tulong sa paghahanap ng trabaho para sa mga miyembro nito, legal assistance sa nangangailangan, relief operations sa mga sinasalanta ng kalamidad, malasakit sa kalikasan at pagtulong sa mga programa ng gobyernong kinasasakupan ng mga lokal,--- ang ilan pa sa maraming gawain na buong pusong isinasagawa ng Iglesia sa pangunguna ng pamamahala. pangunahin sa mga ito ay ang pagpapaunlad ng buhay-espirituwal ng bawat kaanib. walang sawang naghahatid ng mga kalooban ng Diyos, nagpapayo, sumasaway, at ilakip ang buong Iglesia sa kaniyang araw-araw na pananalangin sa Diyos.

Lider na makapangyarihan
kung paano napasusunod ng tagapamahala ang mga kaanib sa Iglesia ay malaking kuwestiyon din para sa mga hindi kaanib. kailanman ay hindi napahamak ang Iglesia dahil sa pagsunod sa pamamahala. dahil dito, kahit mas maliit ang bilang ng mga kaanib sa Iglesia Ni Cristo kung ihahambing sa pinagsama-samang bilang ng mga hindi kaanib dito, nananatiling isang malaking puwersa ang Iglesia sa pangunguna ng pamamahala. para sa aming mga kaanib, ang makapangyarihang pangunguna ng pamamahala ng Iglesia ay dahil sa pagtupad ng Diyos ng Kaniyang pangako sa Kaniyang bayan na ito ay Kaniyang tutulungan at aalalayan--- mula sa sugo hanggang sa kasalukuyang tagapamahala.

Lider na may mababang-loob
ito marahil ang isa sa maraming katangian ng kapatid na Erdy na talagang hinahangaan ko. maraming kumikilala sa kaniya sa iba't-ibang sektor ng lipunan subalit nananatiling nakatapak ang kaniyang mga paa sa lupa. dahil dito ay nirerespeto sya ng marami. "a man of few words" 'ika nga ng kasabihan pero kapag nagsalita ay punung-puno ng kabuluhan, malaman. sa kabila ng kanyang estado, hindi siya kinasumpungan ninuman ng pagmamataas, bagkus, inakay niya ang buong kawan sa paglilingkod sa Diyos at pagmamalasakit sa kapuwa na may kababaang-loob.

iyan ay ilan lamang sa mga dahilan kung bakit lubos na iginagalang at minamahal ang kapatid na Eraño Manalo, hindi lamang naming mga kaanib sa Iglesia Ni Cristo kundi maging ang hindi namin kapananampalataya. ang ilan ngang pahayag ng mga kilalang personalidad sa bansa ay gumulat sa akin sapagkat hindi ko inakala na may ganung "impact" din sa buhay nila ang ka Erdy. hindi ko rin inaasahan na personal na pupunta ng lamay ang lider ng samahang El Shaddai at Jesus Is Lord, kasama ng ilan pang spiritual leaders na naghayag ng kanilang pakikiramay sa pamilya ng ka Erdy at ng buong Iglesia. nang nabubuhay pa ang ka Erdy, may apat na beses ko siyang nakita ng personal: isa nang mangasiwa siya sa paghahandog ng lokal ng Padilla, isa nang mangasiwa siya ng Pasalamat sa isang lokal sa Marikina, isa noong nag-courtesy call ang grupo namin, ang New Era University Glee Club, sa tanggapang pangkalahatan pagkatapos ng 18th anniversary concert sa paaralan, at isa noong pinalad akong makasama upang mag-cover ng event sa Central--- nang dumalaw ang dating pangulong Joseph Estrada sa tanggapang pangkalahatan at makipag-usap ito kay Ka Erdy.

ngayong araw na ito ay naglabas na ng pahayag ang tanggapan ng Central ukol sa libing ng kapatid na Erdy at hindi ko itinatanggi na habang papalapit ang oras na iyon upang ihimlay siya sa huling hantungan dito sa lupa, binabalot ako ng kalungkutan. mula pa noong nabalitaan ng buong Iglesia ang pagpanaw ng tagapamahalang pangkalahatan, kasama na ako sa pagdadalamhati ng buong Iglesia. kinasabikan naming lahat ang pagsamba sa Diyos para tumangis sa kawalang ito, at humingi sa Kaniya ng lakas para ipagpatuloy ang iniwang diwa sa amin ng mahal na kapatid na Eraño Manalo--- maging tapat sa paglilingkod sa Diyos, at ipahayag sa buong mundo ang Iglesia Ni Cristo. gaya nga ng nasabi ko na, malungkot. pero sa kabila ng dalamhating ito ay kaligayahan sapagkat tinapos ng kapatid na Erdy ang kaniyang takbuhin nang may pagtatagumpay. at sa hindi na magluluwat na panahon, magkikita-kita kaming muli sa bayang ipinangako ng Panginoong Diyos.

"Sundin ninyo ang mga nangangasiwa sa inyo at magpasakop kayo sa kanilang pamamahala sapagkat iniingatan nilang patuloy ang inyong mga kaluluwa bilang mga magbibigay sulit para sa inyo. Sundin ninyo sila upang magawa nila itong may kagalakan at hindi nang may kahapisan, sapagkat ito ay hindi magiging kapakipakinabang sa inyo." - Hebreo 13:17

Kapatid na Eraño G. Manalo (Jan. 2, 1925 - Aug. 31, 2009)

habang nagmamaneho ako papunta ng opisina kaninang umaga, tumawag si wifey sa cell phone. itinawag nya ang isang balita na nagpatigil sa lahat ng nasa isip ko nang mga oras na iyon at tuluyan ko na ring pinatay ang pinakikinggang kanta sa CD hanggang sa makarating ng opisina. itinext ko sa ilang mga tao ang balita at kasabay noon ang paghingi ng kumpirmasyon sa noo'y mabilis nang kumakalat na usapin. ilang minuto lang, kumpirmado. bumalik ang maraming ala-ala sa isipan ko, kasabay ng mga katanungan kung ano ang mga susunod na pangyayari.

mula nang kinilala ko ang Pamamahala sa Iglesia, nirespeto ko at hinangaan ang pangunguna ng kapatid na Eraño G. Manalo sa Iglesiang hindi lamang lumaganap sa bansa kundi sa apat na sulok na ng mundo. dahil sa kanya ay nagkaroon ako ng inspirasyon sa pagtupad ko ng aking mga tungkulin at siya ang naging buhay na huwaran ko sa pagdadala ng tungkuling sinumpaan ko sa harap ng Diyos.

ang buhay niya'y inialay sa paglilingkod sa Diyos, sa pagsinop ng kawan ng Panginoong JesuCristo, ang gabi ay halos gawing araw sa pagpapagal alang-alang sa Iglesia, nagpapatibay, nagpapayo, napakasangkapan sa Diyos upang maihatid ang mga kanib ng Iglesia sa sakdal na paglilingkod. ang kapatid na Eraño G. Manalo ay larawan ng isang lider na punung-puno ng kapangyarihan, kaalaman, pag-ibig at kababaang-loob. inspirasyon siya ng bawat kaanib sa Iglesia sapagkat ang pagpapagal niya alang-alang sa kapakanan ng Iglesia ay hindi niya ipinagkait.

nagdadalamhati ang buong Iglesia sa pagpanaw ng mahal naming lider. Subali't kasabay nito, masaya kami dahil natapos ng kapatid na Eraño G. Manalo ang kaniyang takbuhin. Gaya ng sugo ng Diyos sa mga huling araw, hindi malilimot ang kaniyang mga gawa.

MARAMING MARAMING SALAMAT PO, Kapatid na ERAÑO G. MANALO. Magkikita po tayong muli sa bayang banal sa di na magluluwat na panahon...


(youtube video courtesy of eyd1978)